Rode hond

Toen kabouter Pierewiet
's morgens op wilde staan
Voelde hij zich veel te ziek
om aan het werk te gaan
Dokter Wijsbaard werd gehaald
hij kwam snel op zijn paard
En keek 't kaboutertje eens aan
wreef mompelend door zijn baard
Hum zei hij ik zie het al
"t is goed dat men mij vond
Het is wel vreemd mijn beste vriend
jij hebt de rode hond
Kijk sprak hij zie je al die vlekjes
en die ronde rode plekjes
Ga jij maar liggen op de bank
je krijgt van mij een drank
Toen was het kaboutertje snel gezond
hij sprong van blijdschap in het rond
En kleedde zich toen heel snel aan
om weer aan het werk te gaan

Home Terug naar gedichten