Vakantie Miami

Op 20 september 2006 zijn we voor een korte vakantie ter ere van de 65e verjaardag
van m´n vader naar Miami gevlogen om daar op 24 september een cruise te gaan maken.
Hieronder volgt een kort verslag. Benieuwd naar de foto's? klik hier

20 september 2006:

Het vliegtuig moest vertrekken om 14:05 uur. Om op tijd te zijn ´s-ochtends om 11:00 uur
op het vliegveld aanwezig. Het was nog rustig bij de balie. 100 minuten van te voren moesten we
ons melden bij de gate. Het begin van het lange wachten en hangen.

Om even over 18:00 uur lokale tijd landde we op het vliegveld van Miami. Omdat we vrij ver voorin
zaten waren we snel het vliegtuig uit. Vlug op weg naar de douane. Ook dit ging verrassend snel.

Vervolgens naar Alamo om de auto voor de komende paar dagen op te halen. We kregen een
Pontiac Grand Prix mee. Toch altijd even wennen om in een automaat te rijden. Het was slecht
weer in Miami. Het regende hard en het was erg donker. Gelukkig hadden we TomTom bij ons die
ons feilloos de weg naar het hotel wees aan Collins Avenue.De eerste nacht verbleven we in
hotel Marseilles.

21 september 2006:

Vandaag een rustig dagje in Miami. Eerst Collins Avenue tot het eind afgelopen. Vervolgens weer
richting het hotel over het strand. Het was nog vrij vroeg maar de temperatuur was erg hoog. Daarna
met de auto naar winkelcentrum Bayside gereden. Hier zit ook het Hard rock cafe. Natuurlijk even
naar binnen om een plaatselijk glas aan te schaffen.

Later op de middag Collins avenue richting het noorden afgereden. Je komt dan langs een ander
winkelcentrum: Bal Harbour. In dit winkelcentrum zijn alle grote en dure kledingmerken vertegenwoordigd.
Dit is ook wel te zien in de parkeergarage. Hier staan alleen maar dure auto´s.

Omdat we toch al in de richting aan het rijden waren maar doorgereden naar Ft Lauderdale. Daar hebben
we ook heerlijk gegeten in restaurant Mangoos

22 september 2006:

Vandaag vroeg uit de veren want we willen naar Key West. Dat is ongeveer 263 kilometer rijden. De
geschatte reistijd bedraagt bijna vier uur. Eenmaal Miami uit is het één lange weg die doorloopt tot
aan het centrum van Key West. Via verschillende bruggen rijdt je over een groot aantal eilanden waarvan
Key Largo de bekendste is. Naast je zie je kilometers lang de oude brug die vroeger gebruikt werd. Hier
en daar zitten gaten in de brug zodat deze niet meer gebruikt kan worden.

Key West is het meest zuidelijke punt van Amerika. Het heeft een gezellig, druk centrum met een hele
lange winkelstraat die van de ene kant van het eiland naar de andere kant loopt. Het heeft tevens een
aanlegsteiger voor grote cruiseschepen. Op de dag dat wij er waren lagen er twee in de haven waardoor
het extra druk was. Het was even zoeken naar een parkeerplaats. Uiteindelijk vonden we een plaatsje
vrijwel in het centrum.

Aan de rand van het centrum, waar ook de cruiseschepen aanmeren heb je een groot plein. Op dit plein
kan je ´s-avonds, als je er in de juiste periode van het jaar bent, de zon voor je in het water zien
zakken. In september zie je hem achter een eilandje verdwijnen.

23 september 2006:

Vandaag het plan opgevat om van de oostkust naar de westkust te rijden met de bedoeling om dan in Naples
uit te komen. Ook dit is één lange rechte weg. Om dit te doen heb je twee keuzes. De langzamere gratis route
of de snellere tolweg. Het is vakantie dus gekozen voor de langzamere variant. Deze weg loopt dwars door
de Everglades. Om de zoveel kilometer heb je aligatorparken en plaatsen waar je tochten met een airboat kan maken.
Bij één van deze plaatsen gestopt om een tochtje van een half uur te maken.

Vanuit Naples doorgereden naar Ft Myers. Op zich een leuk plaatsje gelegen aan het water. Wij hadden onze auto
geparkeerd aan de haven aan de rand downtown. In het centrum was het echter uitgestorven. En dat op een
zaterdagmiddag. Nog nooit meegemaakt.

De terugweg maar gekozen voor de snellere variant. De tolweg. Deze weg is echt een kaarsrechte lijn van
links naar rechts. Tientallen kilometers weg zonder ook maar een bocht. Heel saai.

24 september 2006:

Vandaag is de dag dat we aan boord gaan van het cruiseschip de Elation. Vanaf een uur of één kunnen
we terecht om in te checken.Eerst moeten we de auto terugbrengen naar het verhuurbedrijf. Zij hebben
een afleverpunt in dezelfde straat als waar ons hotel staat. Het is alleen wel kilometers rijden. En
goed zoeken want het is maar een klein kantoortje. Ook is het niet duidelijk waar je de auto achter moet
laten. Vanaf deze plek rijdt er ook een pendelbus naar de haven. Omdat de bus net vertrokken is en de
volgende bus pas over veertig minuten vertrekt besluiten we een taxi te nemen. Dit kost nog enige moeite
omdat de werknemers van het verhuurbedrijf niet willen dat wij een taxi nemen. Wij zijn echter niet van
plan om veertig minuten in de bloedhete brandende zon te gaan zitten.

Eenmaal bij de terminal aangekomen moeten we eerst nog wat papieren invullen om de Bahama´s in te mogen.
Als dat gedaan is in de rij om het schip op te kunnen.

25 september 2006:

Vandaag zou de boot eigenlijk aanmeren in Half Moon Cay. Omdat er in de nacht iemand doodziek is
geworden is de boot naar Nassau gevaren om deze persoon van boord te laten halen en over te brengen
naar het ziekenhuis. Dit zorgt er wel voor dat de route enigzins wordt aangepast. Vandaag zullen we
de hele dag op zee doorbrengen.

26 september 2006:

Ook vandaag zitten we de hele dag op zee. Uiteindelijk hebben ze de maandag verwisseld met de zaterdag.
De rest van het schema blijft hetzelfde. Deze dag op zee was volgens planning. Twee dagen op zee
beginnen wel lang te duren.

27 september 2006:

Voor St Thomas hadden we van te voren een Jeep and beach tour gereserveerd. Hiervoor
moesten we verzamelen in de kaartkamer op de boot. Voordat we vertrokken kregen we eerst
een les over de verkeersregels. Deze waren iets anderes dan de meesten gewend waren.
Zo rijden ze op St Thomas links (omdat de ezels al rechts liepen) en wordt de claxon
veelvuldig gebruikt. Gewoon om elkaar gedag te zeggen. Verder steekt er nog wel eens iemand
een arm uit maar dat wil niet zeggen dat hij die kant op gaat afslaan. Het wil alleen maar
zeggen dat diegene iets van plan is. Na de nodige instructies konden we van boord om de Jeeps
op te halen bij het verhuurbedrijf. Het eiland is maar 3 bij 13 mijl groot. In totaal hebben we
zo´n 32 mijl afgelegd langs twee stranden, één aan de caribische zee en één aan de atlantische oceaan,
en het hoogste punt van het eiland. Op het hele eiland is er maar een klein stukje weg te vinden
van waar je geen uitzicht hebt op zee.

In de haven zit een winkelcentrum " havensight". Hier zitten allemaal winkeltjes die horloges en
sieraden verkopen. Ook het concentratie alcoholverkopende winkels is zeer hoog.

28 september 2006:

Vandaag leggen we aan in San Juan. Vandaag hebben we geen excursie geboekt. Als eerste dus maar naar
de plaatselijke VVV om een plattegrond op te halen en om wat informatie over San Juan te vinden.
San Juan heeft een tweetal forten en een stadhuis die het Capitol genoemd wordt en een replica is van
het Capitol in Washington. Verder hebben ze een groot aantal winkeltjes. Op de plattegrond zagen we dat
er ook een vestiging van het Hard rock cafe te vinden is in San Juan. Op zoek dus naar het volgende glas.

Het weer was toen we aanlagen niet al te best. In de loop van de ochtend begon de zon te schijnen en begon
de temperatuur flink op te lopen. Een stadswandeling door de ietwat heuvelachtige straten van de stad is
daardoor een vermoeiende en verhitte bezigheid.

29 september 2006:

Grand turk is één van de kleinere eilanden in het caribisch gebied. De aanleghaven is een eind weg van
de bewoonde wereld. Deze ligt aan de andere kant van het eiland. Alleen het vliegveld ligt in de buurt.
Vandaag dus een rustig dagje op het strand.

30 september 2006:

Vandaag komen we aan op de plaats waar we eigenlijk op maandag al hadden moeten zijn. Half moon cay is een
prive eiland van de Holland-Amerika lijn. Je kan er met een cruiseschip niet aanleggen. Je moet met kleinere
bootjes naar het eiland gebracht worden.

Het eiland heeft alle mogelijkheden om te watersporten. Verder is
er helemaal niets. Het eiland heeft een prachtig strand met alle faciliteiten, een meer waar je kan kanoën,
jet skiën en zwemmen met zeeroggen. Verder kan je er parasailen. Op het eiland wonen in totaal 25 personen.

1 oktober 2006

Vandaag komen we weer aan in Miami en begint het lange wachten weer. De aankomsttijd ligt rond
zeven uur ´s-ochtends. Ons vliegtuig vertrekt pas om negen uur ´s-avonds. Eerst maar een stevig ontbijt om
de dag door te komen. Vervolgens nog een beetje rondhangen op de boot. Rond een uur of elf waren we
door de douane heen en zaten we in de bus. Om half twaalf op het vliegveld. Nog maar ruim negen uur
wachten, tien uur vliegen en we zijn weer thuis.

2 oktober 2006:

Terug op Nederlandse bodem

Het weer in Nederland heet ons geen welkom. Nattigheid en een temperatuur die de helft is van wat we de
afgelopen dagen hebben gehad.

The end


Home Terug naar foto's